Meer muziek?

Het oudste netwerk van de aarde

Onder onze voeten ligt het oudste en meest uitgebreide communicatienetwerk van de aarde. Mycorrhizaschimmels verbinden al 400 miljoen jaar ~70% van alle plantensoorten met elkaar — ze transporteren voedingsstoffen, sturen waarschuwingssignalen en coördineren het leven in de bodem op een manier die we nog maar nauwelijks beginnen te begrijpen. Ze zenden elektrische signalen. Meetbaar. Reproduceerbaar. En tot nu toe nauwelijks ontcijferd.

Dat het hierbij niet om een losse metafoor gaat, maar om een wetenschappelijk aangetoond informatiekanaal, is grotendeels te danken aan het baanbrekende veldwerk van bosecologe Suzanne Simard: haar onderzoek vestigde het concept van het mycorrhizanetwerk als meetbaar uitwisselingskanaal tussen planten; een peer-reviewed vervolgstudie uit 2015 toonde aan dat plantengemeenschappen daarmee complex, adaptief gedrag kunnen coördineren. Het precieze mechanisme blijft echter onduidelijk: een studie naar fosfaatopname uit 2005 laat zien hoe één schimmelsoort haar voedingsopname gericht aanpast aan lokaal aanbod — maar kan de daarvoor benodigde signaalmoleculen in het hyfennetwerk niet benoemen. Een plausibele kandidaat: elektrische signaaloverdracht in het mycelium. Precies daar zet BioComm op in.

De vraag die OpenMycoNet stelt

OpenMycoNet stelt een eenvoudige maar verstrekkende vraag: wat gebeurt er als we ophouden bodems alleen van buitenaf te analyseren — en in plaats daarvan beginnen te luisteren naar wat het netwerk zelf uitzendt? Wat als de plant ons al lang vertelt dat ze dorst heeft, voordat we het kunnen zien? Wat als de bodem zelf aangeeft dat er een plaag nadert, voordat de eerste schade ontstaat?

Deze vragen zijn tot op heden onbeantwoord. Ze bouwen voort op het hierboven beschreven onderzoek, maar gaan er bewust voorbij: het gaat om OpenMycoNets eigen, nog open vraagstelling — geen reeds behaald resultaat.

Kritische duiding: wat werkelijk bewezen is

Niet alle populaire beweringen over het zogenaamde "Wood Wide Web" worden voldoende ondersteund door veldstudies — en OpenMycoNet neemt deze kritiek uitdrukkelijk mee, in plaats van erover te zwijgen.

Een analyse uit 2023, gepubliceerd in Nature Ecology & Evolution door Karst, Jones en Hoeksema, toont aan dat veel publieksgerichte uitspraken over mycorrhizanetwerken vooruitlopen op het eigenlijke veldonderzoek — door positieve citatiebias en overgeïnterpreteerde individuele resultaten. In een podcastgesprek licht een van de auteurs, dr. Justine Karst, dit debat op toegankelijke wijze toe voor een breed publiek.

Voor OpenMycoNet is dit geen tegenargument, maar juist de reden voor het project: we meten omdat de gegevensbasis nog dun is — niet omdat alles al bewezen is.

Waarom we toch meten

Dit zijn geen speculatieve vragen. De wetenschappelijke basis bestaat. Wat ontbreekt zijn gegevens — veel gegevens, uit verschillende klimaatzones, substraten, seizoenen. Dat kan geen enkel laboratorium leveren. Maar een wereldwijde gemeenschap van mensen die meten in hun tuin, hun bos, hun kas — wel.

Vooruitblik: open vragen, geen resultaten

Mocht blijken dat signaalpatronen voor droogtestress, voedingstekort of plaagbesmetting van elkaar te onderscheiden zijn, dan zouden mycorrhizanetwerken op termijn kunnen dienen als een soort vroegtijdig waarschuwingssysteem — voor de landbouw net zo goed als voor bosbescherming. Ook een mogelijk verband tussen gezonde netwerken en CO₂-opslag in de bodem wordt besproken. Dit zijn uitdrukkelijk mogelijkheden, geen resultaten: OpenMycoNet heeft hierover tot nu toe geen eigen meetgegevens — precies daarom bestaat het project.

Meer lezen

De volledige literatuurlijst met alle studies en bronvermeldingen vind je op de Bronvermeldingen-pagina.

Naar de bronvermeldingen Nu meedoen